Radość z kwiatów - to resztki raju w nas

Kwiecień zamykam kwieciście.

Cudownych wrażeń z majówki życzę!

Wiosna w katedrze i literatura

W ramach Wiosennych Dni Muzyki Organowej i Kameralnej wybrałam się na recital organowy Pawła Seligmana- organisty,pianisty i aranżera. Aktualnie organisty kościoła NMP Królowej Polski w Pogórzu k/Skoczowa, nauczyciela Państwowej Szkoły Muzycznej w Cieszynie i wicedyrektora Diecezjalnego Studium Muzyki Kościelnej w Bielsku- Białej.Seligman wykonał muzykę barokową J.F. Dandrieu, N.Sejana, D. Buxtehude, Bacha i późniejszych kompozytorów - F. Mendelssohna, E. Gigouta. Dźwięki muzyki organowej zawsze robią na mnie duże wrażenie w starych murach archikatedralnych.

Wczoraj mój M. odebrał w Empiku najnowsze zamówienie książkowe.Stosik zapowiada się ciekawie. Długi weekend również.

Pozdrawiam wszystkich, a szczególnie tych zmęczonych pracą, czekających na chwilę wytchnienia ! Jeszcze tylko kila dni......

Niedziela u Ludwika Geyera

Dzień był ciepły. Słońce nie zawiodło. Troszkę popracowałam na działce, co odczuwa mój kręgosłup! Przed wyjazdem wpadliśmy na krótko z wizytą do Ludwika Geyera.A tam do pooglądania było , oj, było ! Wystawa Pasiak- polski styl wzornictwa ludowego prezentowała tkaniny ludowe. Ich wzór jest oczywisty . Najczęściej były to zapaski, kiecki, kilimy, chodniki i nakrycia na łóżka. Barwna, przyciągająca uwagę kolekcja.

Inną zatytułowaną Z Kanwą przez 10-lecie prezentowało Stowarzyszenie Miłośników Haftu Kanwa. Zdjęcia mówią same za siebie.

Ekspozycja Z modą przez XX wiek stanowiła przegląd zjawisk i trendów modowych na przestrzeni 100 lat. Od roku 1900 do końca lat 90 ubiegłego wieku. Córce do gustu przypadły sukienki z lat 50.

Najciekawszy był Skansen Architektury Drewnianej , który liczy 8 obiektów z przełomu XIX/XX . Są to kościół, willa letniskowa, piętrowy dom dla rodzin robotniczych i domy rzemieślnicze. Miejsce urokliwe, z klimatem. Zwłaszcza dziś , kiedy spacer urozmaicała muzyka kapeli podwórkowej.

Ciekawie u tego Geyera. Oj, ciekawie! Pozdrawiam!

Ad fontes !

W domu królują tulipany, a poza domem muzyka. Na pozór różna, ale coś ją jednak łączy. Co? Powrót do korzeni.

 Ari Roland Jazz Quartet przyjechał prosto z Nowego Yorku, do którego Ari (ciekawa osobowość !) serdecznie i ciepło zapraszał. Ari Roland jest ambasadorem jazzu w Departamencie Stanu USA. Zespół gra muzykę zainspirowaną przez mistrzów jazzu - Louisa Armstronga, Duke’a Ellingtona, Charliego Parkera. Na wczorajszym koncercie grupa zagrała także jazzowe interpretacje polskich piosenek – Szła dzieweczka do laseczka, Hej sokoły, Na pierwszy znak czy Przybyli ułani pod okienko. Całość była przyjemna , ciepła , spokojna.

 A dzisiejszy koncert galowy Zespołu Tańca Ludowego Harnam był niebywale dynamiczny.
Harnam obchodził jubileusz 65-lecia istnienia. To najstarszy zespół ludowy w Polsce, starszy od Mazowsza. Nie mogło nas zabraknąć na uroczystości, jako że mój M. wiele długich lat w zespole tańczył. Poza tym lubimy folklor i jak tylko są możliwości biegamy na ludowe występy.
Widowisko było barwne .Ze sceny buchał optymizm, emanowała radość. A stroje w swoim bogactwie -przepiękne ! I jak te dziewczyny w nich wyglądały ! Wzruszające były występy najmłodszych. Bo prezentowały się wszystkie grupy wiekowe.
 Polecam ,naprawdę polecam taką dawkę kultury ludowej. Myślę ,że warto wracać do źródeł.
A poniżej filmik z tańcami rzeszowskimi, ulubionymi mojego M.

I znowu-  tulipany. Pozdrawiam już prawie niedzielnie!

Taki sobie wpis ...

Taki niezobowiązujący wpis to będzie. Dziś koncert Tubis Trio (muzyka na pasku obok), ale beze mnie. Żal mi było zrezygnować z fitnessu, zwłaszcza że jutro amerykański wieczór jazzowy się zapowiada i też – niestety- kosztem zajęć w klubie. No, nie da się zawsze wszystkiego pogodzić. A na zdjęciach mój ostatni zakup. Nowy sklepik, promocyjne ceny. Trudno było się oprzeć. Musiałam, po prostu musiałam to kupić !!!!

I  jeszcze gałązka kwitnąca. Mój M. robi się romantyczny. Przyniósł ją wczoraj z wieczornego spaceru z Szekspirem.

Pozdrawiam!

Filiżanka pełna , filiżanka pusta

Senność. Senność. Senność. Nie pada już ,ale ja jeszcze odczuwam ten deszczowy klimat. Nawet nad książką zamyka mi się oko. Dla rozruszania zrobiłam kilka fotek z białą filiżanką w roli głównej.

Pozdrawiam!

Dzień w kolorze słońca

Mój "mały" synek (1,80 wzrostu) ma dziś 15 urodziny.A tak wyglądał, gdy miał  15 miesięcy.

Dziś pisania nie będzie.Proponuję zdjęcia w słonecznym nastroju.
Niech słońce będzie z Wami!

                                                                    Pozdrawiam!

Ewangelia i szarlotka

Ewangelia według Jezusa Chrystusa  Jose Saramago jest książką interesującą i irytującą. Co irytuje ? Sposób prowadzenia narracji. Brak zaakcentowanych graficznie dialogów( o zgrozo!), brak wykrzyknień, pytajników itp. Ze znaków interpunkcyjnych dostrzeżemy  kropkę i przecinek , choć nie zawsze tam , gdzie czytelnik się  spodziewa. Utrudnia to lekturę , bo autor posługuje się rozbudowanymi zdaniami, wprowadzając  liczne dygresje i komentarze. Początkowo akcja toczy się w zwolnionym tempie, dopiero, gdy Jezus staje się na tyle dojrzały , bu opuścić dom rodzinny- nabiera wigoru. 
Co mnie urzekło ? Sposób prezentacji Chrystusa. Jako zwyczajny człowiek  prowadzi życie ludzkie, nie rozumie swojego przeznaczenia przez długi czas. Jego cielesny związek z Marią Magdaleną jest - w moim odczuciu- uświęcony przez  autora. Jest czysty, autentyczny, pełen duchowego zrozumienia. Jest sacrum. Podobało mi się także poczucie humoru, jakim Saramago obdarzył Boga. Nie sądzę , żeby było to obrazoburcze. Bóg na pewno ma poczucie humoru. Kontrowersyjne  są natomiast powody działania Stwórcy, który przez cuda czynione za po średniactwem  Chrystusa , a potem Jego sensacyjną  śmierć - pragnie zwyczajnie zwiększyć swoją władzę, poszerzyć terytorium  wpływu. A więc  nie jest wszechmogący, ma wady. Sądzę , że tylko człowiek- istota niedoskonała z natury swej- mógł taką motywację dla  poczynań  Boskich wymyślić. Książki nie przeczytamy jednym tchem. Musimy ją smakować, by zrozumieć.

I coś do kawki- sypana szarlotka. Robię ją od jakiegoś czasu i zawsze jest rewelacyjna, choć - wiemy o tym dobrze- smak zależy od jakości jabłek.U mnie największym miłośnikiem  ciast jest syn.Wymiata wszystko, do ostatniego okruszka. Zanim jednak ją spałaszował , wyglądała tak :

                                                       Pozdrawiam!

Makatki sentymentalne

 Czasami dopada nas chęć zatrzymania  choć cząstki świata, który nieubłagalnie odchodzi, przemija. Mną ostatnio kieruje chorobliwa wręcz mania dokumentowania – rzecz jasna na własne potrzeby- rzeczywistości. Miałam nawet szalony pomysł, by stworzyć replikę wiejskiego domu mojej kochanej Babci u nas na działce. Ale górę wzięły względy praktyczne i pomysł upadł. Mamy jednak z M. sporo sympatii do rzeczy starych(kredensy, stoły, krzesła), które w swej prostocie są unikatowe, solidne, a przez to piękne.Urzeka nas rzetelna , rzemieślnicza robota. Może kiedyś wszystkie nasze  pomysły zrealizujemy.

Dziś- zrobione na szybko-  fotografie starych makatek, które ocaliłam przed unicestwieniem. Są zniszczone , od dawna nikt o nie nie dbał, ale pamiętam czasy¸ kiedy dekorowały kuchnię Babci i pobudzały  moją dziecięcą wyobraźnię.

Pozdrawiam!

Wielkanoc